เชื่อหรือไม่ว่า ทุกข์สมัยนี้กับทุกข์สมัยก่อนเหมือนกัน แต่ถูกอธิบายด้วยความหมายที่แตกต่างกันเท่านั้นเอง
“ผู้ที่อ่อนแอไม่สามารถให้อภัยใครได้ เพราะการให้อภัยได้นั้น นับเป็นความเข้มแข็งที่แท้จริง”
เมื่อทุกอย่างอยู่เหนือการควบคุม ก็ลองปรับใจตัวเองให้วางลง อย่าวุ่นวายไปตามเหตุการณ์ภายนอกมากนัก เพราะแม้แต่ชีวิตเราก็อยู่เหนือการควบคุม อยากจะให้สุข บางทีก็ทุกข์ อยากจะหายทุกข์ ก็กลับทุกข์มากขึ้น ลองคิดใหม่ว่า เดี๋ยวทุกอย่างก็ผ่านไป พยายามรักษาใจตัวเองให้เป็นปกติก็พอ และเมื่อหยุดโกรธได้ ชีวิตคุณก็จะเป็นสุข

ศิลปะของการปล่อยวาง

การจัดการอารมณ์และสร้างความสุขจากภายใน
พื้นฐานแรกของการปล่อยวางคือการจัดการกับอารมณ์ลบและหันกลับมาดูแลใจตัวเอง
1. ดับความโกรธและเลิกคิดแก้แค้น ความโกรธคือยาพิษที่ทำร้ายตัวเราเอง การแก้แค้นที่ดีที่สุดคือการใช้ชีวิตให้มีความสุขและประสบความสำเร็จ
2. แผ่เมตตาเพื่อดึงสติ เมื่อมีคนทำไม่ดีด้วย ให้สวดมนต์แผ่เมตตาเพื่อควบคุมอารมณ์และเตือนตนเองว่าทุกคนล้วนเป็นปุถุชน
3. สุขจากภายใน ความสุขที่แท้จริงต้องเกิดจากใจที่เบิกบาน ไม่ใช่การพึ่งพาสิ่งภายนอกที่แปรปรวนอยู่ตลอดเวลา

การปรับมุมมองต่ออุปสรรคและอดีต
การเปลี่ยนมุมมองที่มีต่อความทุกข์จะช่วยให้เราก้าวข้ามเรื่องแย่ๆ ได้ไวขึ้น
1. มองอุปสรรคคือบททดสอบ ทุกปัญหาที่เข้ามา ไม่ว่าจะเป็นกรรมเก่าหรือเรื่องบังเอิญ ล้วนมาเพื่อทดสอบและพัฒนาความเข้มแข็งของเรา ไม่มีคำว่าผิดที่ผิดเวลา
2. เรียนรู้ที่จะไม่เป็นเหยื่อ ถอดบทเรียนจากความผิดพลาด เพื่อป้องกันไม่ให้ตัวเองตกอยู่ในสถานการณ์แย่ๆ ซ้ำสอง
3. ทิ้งอดีตที่เลวร้าย อย่าเสียเวลากับคนที่บั่นทอนชีวิต หรือจมปลักกับความผิดพลาด ให้อภัยตัวเองแล้วเดินหน้าต่อ

การอยู่ร่วมกับผู้อื่นและการเคารพตนเอง
ศิลปะการปล่อยวางในบริบทของความสัมพันธ์ คือการรู้ขอบเขตของตนเองและผู้อื่น
1. เลิกเจ้ากี้เจ้าการและแคร์สายตาคนอื่น เราไม่สามารถทำให้ทุกคนพอใจได้ การพยายามควบคุมทุกอย่างหรือแคร์คำพูดคนอื่นมากไปมีแต่จะสร้างความเครียด
2. มองข้ามเรื่องเล็กน้อยและลดความขัดแย้ง เปิดใจให้กว้าง ไม่ด่วนตัดสินใคร และอย่ายอมให้ความเข้าใจผิดเล็กๆ น้อยๆ มาทำลายความสัมพันธ์ที่ดี
3. เคารพและเชื่อมั่นในตนเอง ต่อให้คนทั้งโลกหันหลังให้คุณ สิ่งสำคัญที่สุดคือคุณต้องไม่หันหลังให้ตัวเอง